Iedereen die een gemiddelde actiefilm heeft gezien, weet dat er een soort checklist van basiselementen bestaat. Men neme een stoere leading man, een bevallige schone met een probleem, veel pistolen, strakke auto's, veel explosies en veel achterlijke stunts. Voilá, u heeft een actiefilm gemaakt. Afhankelijk van de uitwerking van die elementen kan je natuurlijk wel iets heel gaafs maken, kijk maar naar de Die Hard-reeks bijvoorbeeld, al missen die films wel de auto's en de dames.


Midway Studios Newcastle vond het een strak plan om die typische, laagdrempelige actiefilm-sfeer om te toveren naar een game. Het doel van de game moest zijn dat het niet zozeer voelde als een film, maar vooral moest spelen als een film. Zo werd The Wheelman geboren, met in de hoofdrol de god van de moderne actiefilm: niemand minder dan Vin Diesel, mijn persoonlijke held. De setting van de game: Barcelona. Je wapens: pistolen, strakke auto's, Vin Diesel zelf. Genoeg voor een leuke popcornfilm, nietwaar?

In de rij staan
Ik werd door Atari Benelux uitgenodigd om in Antwerpen kennis te maken met The Wheelman. De presentatie vond plaats in het riante Metropolis, de grootste bioscoop van Europa, erg hoog aangeschreven als het gaat om beeld- en geluidskwaliteit en op zichzelf even groot en uitgebreid als een winkelcentrum. Na een paar dagen in de rij te hebben gestaan om mijn gratis popcorn (zout, natuurlijk) en drankje (cola, all the way) op te pikken, plofte ik neer in een riante zetel in het midden van de bioszaal. Ik zat helemaal klaar voor een goeie actiefilm met tieten ende explosies, dus dat aspect had Midway mooi voor elkaar.

De presentatie begon dan ook met een trailer waar ik vrolijk van werd, vanwege de belofte van tieten ende explosies. Toen de gamedemo eenmaal begon wist ik eigenlijk nog niet helemaal wat ik kon verwachten - naast tieten ende explosies dan. The Wheelman leek vanuit eerste impressies op een True Crime-kloon met weinig diepgang en originaliteit, met als enige saving grace Vin Diesel. Ik heb het hier op Ownage vaak gezegd, maar dan in tegenwoordige tijd: ik was benieuwd.


Blockbuster
Wat direct duidelijk werd uit het verhaal van Mike Marr, lead designer van The Wheelman, was dat het team helemaal niet mikt op een magnum opus van de moderne tijd. De inspiratie voor de game kwam voort uit de 'summer blockbuster', de dure en spectaculaire films. Deze films zijn vermakelijk maar weinig diepzinnig, en dus ideaal popcornvermaak. The Wheelman moet eenzelfde soort iets gaan vertegenwoordigen, zonder in te leveren op het vlak van kwaliteit. Natuurlijk zijn sommige dingen simpel gehouden, zoals het flinterdunne verhaal, het gemak waarmee hoofdpersoon Milo Burik (Vin Diesel himself dus) de dames het bed in lult en het totale gebrek aan pacifisme. Probleem met iemand? Pistool tegen z'n harses en hard schreeuwen. Maar goed, popcornfilms met eenzelfde soort simpelheid zijn ook best vermakelijk, dus waarom popcorn-games niet?

Het verhaal van deze film-game zal volgens Marr een uurtje of 15 duren, waarna je nog een groot aantal sidequests kan doen voor nog zo'n 15 uur aan vermaak. In het verhaal komt hoofdpersoon Milo vanwege een mooie dame in het Spaanse Barcelona terecht en hij belandt aldaar recht met zijn welgevormde neus in de criminele onderwereld. Als Wheelman moet hij nu voor verschillende partijen vuile klusjes opknappen, die variëren van het rondbrengen van gevoelige goederen tot het ombrengen van lastposten. De naam van de game zegt het al: The Wheelman draait vooral om het scheuren in diverse twee- en vierwielige bolides, al kan Milo ook te voet aardig zijn mannetje staan. De secties te voet lijken een beetje op The Club, vanwege de snelheid en rauwheid. Milo kan maar een beperkt aantal wapens meedragen en is niet onoverwinnelijk, dus beslissen wat je mee wil zeulen en genoeg dekking zoeken is het advies. Deze schietstukjes zagen er niet bepaald diepgaand uit, maar mede dankzij het schademodel van de omgeving leek het wel erg vermakelijk.


Wervelwind
In de demo zien we Milo vooral vrolijk rondcrossen in allerlei voertuigen, variërend van suffe tweedeurs wagentjes tot volledig gemodde sportwagens. Wanneer Milo in een voertuig zit kan hij niet alleen nog steeds vrolijk doorschieten met veel accuratesse, maar heeft hij ook een aantal speciale manoeuvres die hij kan gebruiken. De eerste en belangrijkste daarvan is Airjacking. Als je achter een ander voertuig blijft hangen kan Milo met een simpele druk op de knop op de voorkant van zijn huidige voertuig springen, om vervolgens naar het andere voertuig te springen en de bestuurder op een enkeltje asfalt te trakteren. Erg handig om verse of snellere wagens te jatten tijdens een achtervolging bijvoorbeeld. De tweede special move van Milo is simpel maar oh zo lekker: een flinke ram naar de zijkant. Vooral met zwaardere voertuigen werkt dit goed en is dit erg grappig, omdat de ontvanger van zo'n beuk werkelijk wordt weggetikt als een pingpongbal.

De derde special move die Milo bezit is de Cyclone, deze is iets ingewikkelder. Door roekeloos te rijden en goed te schieten, krijg je Focus. Dit kan je gebruiken om tijdelijk in slow-motion en gerichter te schieten, zodat een brandstoftank ineens een makkelijk doelwit wordt. Maar je kan Focus ook opsparen om de Cyclone te activeren: met een druk op de knop draait je voertuig 180 graden en gaat het achteruit rijden, waarna Milo eventuele achtervolgers in slow-motion kan besproeien met lood. Dit klinkt op papier heel erg suf, bedenk ik me nu, maar in actie is het enorm stoer. Zo moet Milo op een gegeven moment een metrotrein stilleggen. Dit is op meerdere manieren te doen, maar tijdens de demonstratie gaf Milo vol gas door metrostations en -tunnels om vervolgens voor de trein uit te komen, zichzelf met een Cyclone om te draaien en de verschrikte treinmachinist goed te pakken te nemen.


Viva España!
Het Barcelona waar Milo zijn destructieve speeltuin van maakt is redelijk natuurgetrouw opgebouwd. Je zult er veel oude en moderne landmarks vinden en iedere buurt van de stad heeft zijn eigen, authentieke sfeer. Vooralsnog ziet Barcelona er nogal doods uit, met weinig voetgangers en weinig verkeer, maar de afwerking is sfeervol genoeg. Vooral de oudere achterwijken van de stad zijn mooi gemaakt, al overheerst het doodse wel overal waar je komt. Ook is het mogelijk om shortcuts te nemen door sommige gebouwen heen, en waarschijnlijk ook door het metrosysteem van Barcelona. Dat laatste is echter niet zeker; de eerder genoemde missie speelde zich hier wel af, maar het werd niet duidelijk of de metrolijnen altijd open zijn.

Tof is dat je erg veel kan stukrijden of -schieten. Toen Milo zijn afsnijroute door een metrostation nam knalde hij dwars door winkeltjes, glazen wanden en allerhande versiersels heen, een ravage van jewelste achterlatend. Je kan blijkbaar ook hele stellages naar beneden laten donderen met een goed geplaatste bumper, dus dat zit wel snor. De karakters en voertuigen van de game zijn ook redelijk goed opgebouwd, al lijkt Vin Diesel een stuk lelijker dan in het echt - en dat kan niet natuurlijk. Een dikke pluim verdient wel de soundtrack, die met een mix van stevige rock, pompende techno en fluweelzachte Spaanse muziek erg aantrekkelijke deuntjes voorbij laat komen. Ook wat ik tot nu toe van de voice-acting heb gehoord klonk goed zat en Vin Diesel's rauwe, donkere stem is natuurlijk weer de ster van de show.