In de jacht naar een succesvolle Japanse franchise heeft Microsoft enkele jaren terug Hironobu Sakaguchi zo ver gekregen om enkele games voor de Xbox 360 te ontwikkelen. De eerste game van zijn nieuwe studio, Mistwalker, was Blue Dragon. Hoewel het niet zo'n enorm succesvolle game is gebleken, is de franchise wel geboren. Mistwalker wilde meer Blue Dragon en de beste manier om het Japanse publiek aan een franchise te krijgen, zonder dat Microsoft bezwaar aantekent, is natuurlijk door een Nintendo DS-versie uit te brengen.

In de jacht naar een succesvolle Japanse franchise heeft Microsoft enkele jaren terug Hironobu Sakaguchi zo ver gekregen om enkele games voor de Xbox 360 te ontwikkelen. De eerste game van zijn nieuwe studio, Mistwalker, was Blue Dragon. Hoewel het niet zo'n enorm succesvolle game is gebleken, is de franchise wel geboren. Mistwalker wilde meer Blue Dragon en de beste manier om het Japanse publiek aan een franchise te krijgen, zonder dat Microsoft bezwaar aantekent, is natuurlijk door een Nintendo DS-versie uit te brengen.

Zo is dus Blue Dragon Plus geboren. Naast het idee en de franchise heeft ook Mistwalker eigenlijk niet zoveel te maken met dit spel. De ontwikkeling is namelijk uitbesteed aan feelplus (een andere MS-studio) en Brownie Brown (een studio in het bezit van Nintendo). De game is dus het resultaat van twee concurrenten die indirect samenwerken.


Blue Dragon Plus speelt zich één jaar af na de gebeurtenissen van de Xbox 360-RPG. Hoofdpersonage Shu en zijn vrienden hebben dus big bad Nene verslagen en alles lijkt pais en vree zo zonder Nene. De wereld heeft echter wel veel te lijden gehad van deze strijd en is, jawel, opengebarsten tijdens het laatste gevecht. Uit de kern van de aarde zijn allemaal vreemde blokken tevoorschijn gekomen. Voor het nieuwe paleis van koning Jibral verschijnt een vreemde kubus die wild heen en weer beweegt tot er een Balaur-schaduw verschijnt, een draak met drie koppen. Ook Zola, een ander speelbaar personage uit het origineel, ziet deze enorme draak en ze brengt zo snel als ze kan Shu en zijn vrienden op de hoogte. Zo begint er weer een nieuw avontuur voor de groep kameraden en hun blauwe schaduwen.

Een groter team dan eerst
In Blue Dragon zien we, naast alle bekende personages uit het eerste deel, ook een stortvloed aan nieuwe speelbare personages. Zo zijn het jongere zusje en broertje van Marumaro van de partij en zijn dit keer ook een Poo Snake en Toripo speelbaar, om maar een klein aanbod van de nieuwe personages te noemen. In totaal zal het spel zestien speelbare personages kennen, met elk een eigen schaduw. Naast de al bekende schaduwen, zoals Shu's draak en Zola's vleermuis, zien we bijvoorbeeld ook een grote bloem (Fushira's schaduw) en een kat (Sahlia's schaduw). Elk van de speelbare personages heeft dus weer een eigen schaduw met zijn eigen aanvallen en andere trucjes.


Toch is Blue Dragon Plus qua gameplay totaal niet te vergelijken met het eerste deel. Daar waar Blue Dragon nog een authentieke turn-based game was, is Blue Dragon Plus weer een real-time strategische RPG. Zo bestaat het spel uit missies in plaats van een open speelwereld. In elke missie zal je de vijand moeten verslaan en dat is het eigenlijk wel. Tussen deze missies door wordt het verhaal verteld aan de hand van cutscenes. Deze cutscenes, welke er écht adembenemend uitzien, worden jammer genoeg niet bijgestaan door enig stemgeluid. Beter gezegd, de hele game zal geen voice-acting bevatten.

Nieuwe strategie
Ondanks dat het hier een strategische RPG betreft, is het toch ook weer geheel anders vergeleken met andere strategische RPG's. De kaart is wel weer opgedeeld in hokjes, maar het is niet mogelijk om een personage echt op een specifieke plek te zetten, juist doordat het real-time is. Je kan elk personage afzonderlijk een opdracht geven, zoals het openen van een schatkist of het aanvallen van een vijand. Maar als je zo alle personages langs moest gaan, kon een potje wel eventjes duren. Het spel heeft daarom de optie om alle personages met een klik te selecteren. Wanneer je vervolgens met de stylus op een vijand tikt, zullen al jouw teamleden deze vijand aanvallen. Om dan alsnog specifieke opdracht te geven aan een personage kan je op hem tikken, of op de bovenste van de drie icoontjes rechts in het scherm, waarmee je langs al je personages zal lopen.


Wanneer je het gewenste personage hebt gevonden, zie je linksonder in beeld de afzonderlijke opties. Zo kan je de schaduw selecteren om zo aan te vallen, of klik je op de herbs om zo jouw personage te helen. Het werkt allemaal heel simpel, alleen is het nadelig dat, wanneer je met alle personages één vijand aanvalt, je al het overzicht kwijt bent. Iedereen staat op zo'n klein stukje van je scherm, en dus kan je niet altijd alle healthbars in de gaten houden. Resultaat is dus dat je aardig vaak maar blijft wisselen tussen alle personages middels de bovenste knop van de icoontjes rechts. Dit probleem wordt enigszins opgelost door de middelste van de drie icoontjes rechts. Wanneer je hier op tikt met de stylus, zal het spel even pauzeren en kan je een lijn trekken om de personages die je op dat moment wil gebruiken.

Zoals je dus kan lezen is eigenlijk het hele spel te bespelen met de stylus. Toch kennen de overige knoppen op de Nintendo DS ook nog wel functies. Met de D-pad kan je namelijk door het veld bewegen, wat makkelijk is wanneer jouw personages aan de ene kant van de kaart staan en de vijand aan de andere kant. Door eerst jouw personages te selecteren en daarna met de D-pad naar de vijand te gaan, kan je met een tik je team al duidelijk maken wat de bedoeling. Het is ook mogelijk om de kaart rond te draaien met de twee triggers. Ook dit is een welkome toevoeging, want af en toe staan er obstakels in de weg en zo heb je dus genoeg vrijheid over de camera zodat je nooit echt in de problemen komt.